Welkom op het blog van De verboden kast. Ben je benieuwd naar het hele verhaal? Van China tot de woonkamer? Scroll dan naar beneden en begin bij het eerste bericht. Daar kom je ook maten en prijzen tegen. Wil je meer informatie over de kast, mail ons op info [at] deverbodenkast.nl. 

Na zoveel verhalen en mooie vullingen is het tijd voor enkele concrete gegevens. Een hele verboden kast heeft de afmetingen:

Breedte: 246 cm

Diepte: 29 cm

Hoogte: 244 cm

De verboden kast kost in deze vorm € 3950,- inclusief BTW. Scroll naar beneden voor foto’s.

Van een halve verboden kast zijn de afmetingen als volgt:

Breedte: 124 cm

Diepte: 29 cm

Hoogte: 244 cm

En de prijs voor deze versie wordt nog berekend.

Natuurlijk is het ook mogelijk een verboden kast op maat te maken, dat overleggen we graag! Verboden dressoirs, geheime bedden, verborgen stoelen… We staan open voor ideeën en denken ook zelf verder.

Maten van dingen ontstaan. Als het goed is zijn ze ontleend aan de menselijke maat. Ze komen dan natuurlijk voort uit die menselijke maat.

Soms zijn dingen groter of kleiner dan het natuurlijk gemiddelde. Deze golfbeweging is het spanningsveld van de mode. Je wilt je immers graag een beetje onderscheiden van de rest maar ook niet te ver van iedereen verwijderd raken.

Gelukkig wordt tegenwoordig bij nieuwbouw weer wat meer rekening gehouden met aangename verhoudingen. Plafonds onder de twee ‘n halve meter laag laten wij ons niet meer aandoen.

De verboden kast kan je kamer vullen. Een halve kast kan overal naast staan en… Het verboden dressoir, komt er bij om mooie dingen op te zetten.

Grenzen opzoeken, dat doet Ellen van Toor in haar op het eerste gezicht heel vrolijke werk. Haar collages met veertjes, lapjes kant en geplastificeerde bloemen dartelen. Maar altijd zijn er lijnen die de pret begrenzen. Ze vormen het einde van een zee, een vogelkooi of een kom die net te klein is voor de vis.

Collage 'Overvol' 20 x 30 cm

Het inrichten van De verboden kast, met zijn luchtige vakken maar ook tientallen eindes, was daarom een mooie uitdaging voor haar. “Ik dreigde de kast te vol te zetten en bedacht me telkens zoveel andere manieren om hem in te richten, misschien wel elke dag.” reageert Ellen op de vraag of ze het lastig vond haar objecten in het frame te plaatsen.

Ellen gebruikte de uitsparingen in De verboden kast om er bijvoorbeeld brieven door te laten vallen, of een klein knuffeldier dat zo nét aan zijn kooi lijkt te zijn ontsnapt. De items zag ze hierdoor in een nieuw licht. “Mijn objecten ken ik, maar de kast is helemaal nieuw. Het was als het inrichten van een tentoonstelling op een hele bijzondere plek, terwijl de kast gewoon in mijn atelier stond!”

Ze raadt ons aan om de kast ook in kleiner formaat te produceren, voor moderne lage huizen. Daar gaan we eens naar kijken.

Zie ook: www.ellenvantoor.nl

Een beestenboel, dat werd de eerste versie van De verboden kast gevuld door een kunstenaar. Carolien Adriaansche laat zich inspireren door de opgezette dieren in natuurhistorische musea. Maar anders dan de vaak muffe, zielige of doodenge exemplaren zijn haar beesten vrolijk, kleurrijk en geestig.

Gewoonlijk krijgt elk beest zijn eigen doosje

De wezens haalde Carolien speciaal voor dit project uit hun natuurlijke habitat. Tientallen doosjes waar ze normaliter als opgeprikte vlinders en torren in worden bewaard, werden door Carolien geopend. “Met die kastjes maak ik altijd een compositie. In De verboden kast is die compositie er al, dus mochten ze deze keer los.”

Hoeveel onderdelen van deze beestenboel net als De verboden kast hun oorsprong in China vinden weten we niet, maar we schatten in dat het aantal hoog is! Carolien creëert telkens nieuwe diersoorten en doet dat ook tijdens workshops voor de klas en in haar atelier. “Toen ik de kast zag wilde ik er eigenlijk een nieuwe serie beesten voor maken. Daarvoor was het te kort dag, maar wie weet!”

Zie ook: www.carolienadriaansche.nl

Meer beelden van de beestenboel in De verboden kast vind je op onze Facebookpagina.

.

…

Een reis naar China, De verboden stad, een oude kast in een stoffige stijlkamer, twee mensen die daar super enthousiast van worden, een gezellig werkplaats, paar keer op en neer naar de bouwmarkt met de bakfiets en flink wat manuren. Tadaaaa: De verboden kast!

Het prototype heeft een aubergine kleur gekregen en… de naakte versie laten we ook graag zien. Kunstenaars van de verschillende ateliers grenzend aan de werkplaats reageerden enthousiast als ze de kast passeerden. “Hee, daar wil ik best eens mijn objecten in zetten!” Nadenken wat in welk verboden vakje komt is al een feest. En dus hebben we dat gedaan. Wordt vervolgd.

Is een kast bruin?

18e eeuwse Zweedse kast van Jooh Arts & Interior.

Nee, die worden nu allemaal wit geverfd. De interieurbladen staan er vol mee en dat ziet er prachtig uit.

In de seventies werden al die leuke bont beschilderde boeren kasten bij bergen in de loog gelegd en kaalgeschuurd. Nu zoeken antiquairs naar exemplaren die hun kleurigheid behielden om met trots op chique beurzen te tonen.

In Zweden kun je nog mooie beschilderde kasten vinden. Leuke frisse kleuren en natuurlijke pigmenten, gekke gele
oker en hemels blauw.

Voor De verboden kast wacht ook een rijk palet. De eerste is een diepe violet geworden die vaak terug
te vinden is in twintiger jaren glas in lood. Deze kleur hebben we gemaakt met
phtalo blauw en alizarin grimson.

Welke kleur wordt jouw verboden kast?

Mogelijke kleuren voor De verboden kast, altijd eigenhandig gemengde pigmenten.

Wil je De verboden kast alvast zien, in het écht? Dan kan vanmiddag (maandag 24 mei) vanaf 16.00 uur op een locatie in Den Haag. Mail info [at] deverbodenkast.nl voor de locatie.

De verboden kast kán van tientallen soorten hout gemaakt worden, maar Albert’s keuze viel direct op underlayment. Dat klinkt niet chique en zo is het ook niet bedoeld. Het hout wordt in lagen op elkaar gelijmd en in grote platen verkocht. Het is niet duur en wel duurzaam. Vaak wordt underlayment, zoals de naam al doet vermoeden, als onderlaag gebruikt en is het dus niet eens zichtbaar. Maar in De verboden kast speelt het materiaal juist een hoofdrol. De natuurlijke tekening van het hout is zelf vaak al om in te lijsten, hele landschappen kun je er in zien. Al die beweging! We dachten meteen aan wolken en mist uit typisch Chinese illustraties en aan de adem van de draak.

De betaalbaarheid van dit materiaal speelde natuurlijk ook een rol in de keuze ervoor. Want aangezien de kast (en straks de volgende, en de volgende…) met de hand wordt gemaakt en de kosten dus ook uit flink wat manuren komen, vonden we het noodzakelijk om het eindproduct betaalbaar te houden. Het materiaal draagt daar aan bij, evenals de zoektocht naar een heel efficiënte manier van werken en construeren. Maar ontwerp staat voorop en dus hadden we geluk dat underlayment zo’n mooie en voor De verboden kast perfecte tekening heeft.

Een kalebas uit een antiekzaakje stond model voor één van de uitsparingen

Toen we tijdens het bouwen van De verboden kast nog eens goed naar de foto uit China keken, viel weer op dat er uitsparingen in sommige verticale delen van die kast zitten. Dat hadden we tot dat moment niet actief meegenomen, maar hoe leuk is het om dat wel te doen?! Juist, we begonnen direct met schetsen. Uiteindelijk heeft De verboden kast acht verschillende vormen gekregen, waaronder een kalebas, een waaier, een Chinese drinkkelk en een lampion. Ze zijn trouwens ook functioneel, die ‘gaten’: waar de kast ook staat, het licht valt er doorheen en werpt mooie vormen op het hout, en straks op alle objecten die erin staan. En dat is noodzakelijk, omdat sommige ruimtes erg smal zijn en daardoor donker zouden blijven. Deze plekken worden nu door de Chinese stijl-uitsparingen uitgelicht.

Albert werkt aan de lampionvormige uitsparing

Het is heel erg leuk als je iemand kunt verrassen met iets moois en groots waar die echt iets aan heeft.

Een nieuwe stap in de ontwikkeling van een goed project met mogelijkheden voor de toekomst. Een vorm die aansluit  bij wat ik met de wolkentafel had bereikt.

En dan niets laten blijken van je opwinding als je haar koel en zakelijk vraagt of ze er wel plaats voor heeft, Waar ga je ‘m neerzetten? Van binnen was ik al de vormen aan het vertalen naar een uitvoerbare variant. Het aantal platen underlayment aan het schatten.

Dat alles met een voorgevoel van een heerlijke samenwerking. De volgende dag om platen hout gaan halen. Genoeg voor het frame. Genoeg om een goed idee te krijgen van de maat. Eerst nog een paar schetsen…

Fanny schrikt zich vast een hoedje.

Een paar van de eerste schetsen voor De verboden kast

Twee enthousiaste mensen met een goed idee en de kennis: dát wordt een project! Albert belde me een week na de foto avond waarbij hij zo enthousiast reageerde op het kiekje van de kast, ergens in januari van dit jaar. Of ik even langs wilde komen op het atelier. Grote platen hout stonden tegen de muur en… het frame van een kast stond pontificaal in het midden van de werkplaats! “ok, dit begin serieus te worden”, wist ik en dat moment was het echte startschot voor dit project. Op de werktafel lag Albert’s schetsboek.

Opeens stond er een frame midden in het atelier

Hij was al druk in de weer geweest. Bij mij blijft schetsen beperkt tot het semi kopiëren van iets dat ik zie, uiteraard ook zonder enige praktische insteek (kán dat wel?). Maar bij iemand die het echt kan zie je dat er verder wordt gedacht, fijn! Boven één van de schetsvellen stond in krullend handschrift De verboden kast, en dat is natuurlijk de naam voor dit project geworden (kan jij iets beters verzinnen, laat het ons weten! Wie weet komt er een ander project uit voort). Vanaf dat moment in het atelier zouden we nog drie maanden aan de kast werken tot hij af was.

De eerste wolkentafel in oranje/groen

Fanny vertelde mij over een kast die ze had gezien in de verboden stad. Deze zou ik echt wel willen hebben, met twinkel oogjes. Maar kan dat gemaakt worden? Het is heel ingewikkeld en a-symmetrisch en planken die niet doorlopen en hoe moeten die dan steunen en… Kortom. mijn interesse is gewekt.

De wolkentafels waar ik momenteel aan werk

Heb je een foto? Mail mij de foto. En ja, schok, herkenning, helemaal op de weg die ik volg. sluit perfect aan bij mijn wolkentafel die ik een aantal jaar geleden ontworpen heb om te voldoen aan de vraag van vrienden om een betaalbare duurzame tafel op maat te maken.

Op dat moment weet ik dat ik dit ga doen. Ik weet het materiaal en ik weet kleur. Hier komt kleur. Kleur , beweging, vrijheid. Hier is geen stramien, dit leeft en is natuurlijk. Dit viert leven en beweging en vloeit. Dit is geen staccato ritme, dit is dans. Hier klinkt wind door bladeren en in de verte een beekje en ruik!

Droog vraag ik Fanny, Kun je ‘m plaatsen?

Ze zegt ja.

3 dagen na terugkomst, kkkkoud en mooi!

Na een schitterende reis door een groot deel van China, enorme ervaringen, lange trektochten en absurde miljoenensteden was het toch ook een verademing weer in bekend Nederland aan te komen. De winter was zo koud dat het temperatuurverschil op 35 graden lag:) Maar het was kerst en dus tijd voor reünies met vrienden en familie. Zo ook met Albert, die ik inmiddels alweer een paar jaar ken. Albert is antiekrestaurateur en ontwerpt meubels en interieurs. Natuurlijk was ik benieuwd wat hij van de kast vond die ik zo snel op de foto had gezet in De verboden stad. En toen we al bladerend door mijn digitale fotomappen bij Beijing aankwamen, de rode muren van De verboden stad volgden, en bij de kast uitkwamen, was zijn eerste reactie: ‘Waaaaaaaaaaaaaaa’. Het kan ook ‘Woooooooooooo’ geweest zijn, vergeef me het gebrek aan detail… Ach, positief was zijn eerste reactie in elk geval! Ik vertelde het verhaal dat ik op dit blog beschreven heb en zijn reactie kwam in de vorm van de vraag: “Heb je plek, kan je hem plaatsen?”.

Voordat ik op reis naar China ging verhuisde ik naar een mooi Haags appartement waar alle muren nog kaal waren. Er moest nog veel gebeuren. Eén van de projecten was het vinden van een geschikte kast voor de eetkamer. Ik heb geprobeerd me te laten inspireren door de kasten die in Nederlandse winkels staan; van ouderwetse krulpoten tot hypermoderne stellingkasten en ja, zelfs Billy kwam voorbij (je hebt van die momenten). Maar niets zag ik voor me in mijn huis.

Het bezoek aan de Shenzhen Art Gallery viel wat tegen, er waren niet veel exposities. Eigenlijk was de museumwinkel het leukst, ik had graag zo’n grote dino mee willen nemen. Past in de kast.

Ik ben geen ontwerper, ik ben ook geen meubelmaker, maar inspiratie kennen we allemaal. En de kast die ik in De verboden stad zag zorgde voor een eureka moment. Ik heb zelfs wat schetsen gemaakt eenmaal terug in het hostel. Maar goed, er stonden nog maanden reizen op het programma, dus de kast verdween in die tijd naar de achtergrond. Hoewel… De musea die ik bezocht stonden vol oud en modern porselein, hypermoderne fluor dinosaurussen en antieke keramische hoofdsteunen. En stuk voor stuk zag ik ze voor me in die kast. Hmm, dus toch?

En wie ben ‘ik’ eigenlijk? Zie ‘Over ons’ in het hoofdmenu. Fanny, aangenaam kennis te maken.

In augustus vorig jaar vertrok ik naar St. Petersburg om vanaf daar per trein naar China te reizen. Immense kathedralen, glad marmer in de Hermitage, de overweldigende metrostations in Moskou en vele hectaren berkenbos passeerden. Na een mooie stop in Mongolië arriveerde ik op 14 september in Peking. Wat een enorme stad!

Mijn hostel bevond zich aan de rand van De verboden stad, een in mijn ogen magische plek die hoog op mijn bezoeklijst stond. De mythe wordt ter plekke wel iets verbroken door de duizenden veelal Chinese toeristen die de stad dagelijks bezoeken. Het gedrang voor de verschillende keizerlijke optrekken en de vele ijscokraampjes is on-Nederlands. Maar de stad is zo groot dat je je er ook makkelijk in kleine kruipdoor sluipdoor gangen tussen binnenplaatsjes even alleen kunt wanen. En op zo’n moment ontdekte ik hem: de kast.

Aan het begin van een gebouw waar de schatten van De verboden stad getoond werden, kon ik door een klein stoffig raampje een eeuwenoude ruimte inkijken. Eens gebruikt door hofleden, nu een vergeten stijlkamer. In die kamer stond een kast. Een kast zoals we die in Europa niet kennen. Er was geen enkel systeem of matrix-idee in terug te vinden. Geen enkel vakje was gelijk. Het hout was mooi donker en de randen sierlijk bewerkt. Gekke doorkijkjes zorgden voor een mooie lichtval op de vazen en schaaltjes die elk hun plek hadden, zonder te dringen. Wow.

Met mijn cameralens tegen het raam gedrukt maakte ik er een foto van en eenmaal terug in het hostel kon ik die kast niet meer uit mijn hoofd krijgen…

De verboden kast heeft al een lange reis gemaakt en zal dan toch echt binnenkort ook de online wereld betreden! We zoeken nog éven uit hoe deze website er eigenlijk uit moet komen te zien en dan hoor je snel meer van ons.